سید ظاهر موسوی یک متخصص افغان در زمینههای آموزش، حقوق بشر و توسعه است که بیش از دو دهه تجربه در بخشهای آموزش، آموزشدهی، مدیریت پروژه، توسعه جامعه، حقوق بشر و برنامههای مبارزه با قاچاق انسان دارد.
او فعالیتهای حرفهای و اجتماعی خود را در ایران آغاز کرد؛ جایی که برای گسترش فرصتهای آموزشی برای کودکان و جوانان افغان فعالیت میکرد. در دوران دانشجویی، او در تأسیس انجمن عصر دانش نقش داشت، مجله ماهانه «تفاهم» را راهاندازی کرد، برنامههای آموزشی و مکاتب اجتماعی را برای کودکان افغان فاقد اسناد اقامتی سازماندهی نمود و یک کتابخانه عمومی برای جوانان افغان ایجاد کرد.
پس از بازگشت به افغانستان در سال ۲۰۰۲، سید ظاهر موسوی با CAWC همکاری کرد و برنامههای آموزشی، صحی و زیربنایی را هماهنگ نمود. پس از آن به UN-Habitat پیوست و به مدت هفت سال در زمینههای آموزش، آموزشدهی و توسعه ظرفیت فعالیت کرد.
در سال ۲۰۱۰، او بهعنوان مربی ارشد (Master Trainer) در یک پروژه مبارزه با قاچاق انسان به سازمان «زنان برای زنان افغان» (WAW) پیوست. در ماه می ۲۰۱۲، او به Hagar International پیوست و در سمتهای مختلف حرفهای، از جمله مربی ارشد، مربی ارشد آموزشی، هماهنگکننده پروژه، مسئول آموزش و مدیر پروژه فعالیت کرد. او در طول فعالیت خود در این نهاد، در برنامههای مرتبط با قاچاق انسان، قاچاق مهاجران، مهاجرت، آموزش، آگاهیدهی جامعه و توسعه ظرفیت سهم گرفت.
سید ظاهر موسوی دارای مدرک ماستری در رشته حقوق بشر است و تحصیلات دکترا (PhD) در زمینه حقوق بشر را نیز دنبال کرده است. علایق علمی و حرفهای او شامل حقوق بشر، آموزش، حمایت از کودکان، مهاجرت، قاچاق انسان و قاچاق مهاجران، توسعه جامعه، تحقیقات و ظرفیتسازی میباشد.
از سال ۲۰۲۶، سید ظاهر موسوی بهعنوان مدیر برنامه در سازمان افق نوین و توسعه (NHADO) فعالیت میکند و در زمینه توسعه برنامهها، برنامهریزی استراتژیک، تطبیق پروژهها، تقویت ظرفیتهای سازمانی و هماهنگی با شرکا و ذینفعان سهم میگیرد.
سید ظاهر موسوی در طول فعالیت حرفهای خود همواره به ترویج آموزش، کرامت انسانی، حقوق بشر و ایجاد فرصت برای جوامع آسیبپذیر و محروم متعهد بوده است. تجربه حرفهای او ترکیبی از فعالیتهای میدانی، آموزش و تعلیم، مدیریت برنامه، تحقیق، مستندسازی و حمایت از حقوق بشر است.
تحقیق و مستندسازی
در سال ۲۰۲۵، سید ظاهر موسوی یک تحقیق گسترده میدانی را درباره نقض حقوق بشر و شرایط زندگی و کاری کودکان یتیم و آسیبپذیری که مشغول کار هستند، و همچنان خانوادههای تحت سرپرستی زنان که مشغول کار هستند، در ۱۰ ولایت افغانستان انجام داد.
این تحقیق طیف گستردهای از مسائل تأثیرگذار بر گروههای آسیبپذیر را بررسی کرده است؛ از جمله فقر، بیکاری، کار کودکان، اشتغال زنان، شرایط دشوار کاری، دسترسی به آموزش، آسیبپذیری اقتصادی و سایر چالشهای مرتبط با تحقق حقوق اساسی بشر.
این مطالعه بر اساس دادههای گسترده میدانی و اطلاعات دستاول جمعآوریشده از جوامع آسیبدیده انجام شده و در قالب یک گزارش تحقیقاتی جامع چندصدصفحهای تدوین شده است. هدف این تحقیق مستندسازی وضعیت حقوق بشری گروههای آسیبپذیر و محروم و ارائه اطلاعات مبتنی بر شواهد برای سازمانهای حقوق بشری، نهادهای بشردوستانه، پژوهشگران، سیاستگذاران و سایر ذینفعان مرتبط است.
خلاصهای از این تحقیق و یافتههای آن نیز با رواداری، یک سازمان حقوق بشری افغان، شریک ساخته شده است. این تحقیق تاکنون در یک نشریه معتبر علمی یا حرفهای منتشر نشده و در حال حاضر منتظر فرصت مناسب برای انتشار و بهاشتراکگذاری گستردهتر میباشد.
این تحقیق بخش مهمی از تعهد حرفهای سید ظاهر موسوی به مستندسازی موارد نقض حقوق بشر، انعکاس صداها و تجربههای جوامع آسیبپذیر و تقویت درک مبتنی بر شواهد از وضعیت حقوق بشر و چالشهای اجتماعی در افغانستان را تشکیل میدهد.
