عبدالله شریفی یک رهبر توسعه اجتماعی با پیشینه حرفهای در بخشهای انجنیری، مدیریت پروژه، انکشاف جامعه و ابتکارات بشردوستانه است. او بیش از یک دهه تجربه در طراحی، مدیریت، نظارت و هماهنگی پروژههای انکشافی در زمینههای آموزش، تأمین آب، خدمات آب، حفظالصحه و بهداشت (WASH)، زیربناهای اجتماعی و حمایت از جوامع آسیبپذیر دارد.
تجربه او از مشاهده پیامدهای جنگ، فقر، نابرابری و محرومیت اجتماعی، در کنار فعالیت حرفهایاش در پروژههای انکشافی، باور او را شکل داده است که توسعه پایدار تنها از طریق ساخت زیربناها به دست نمیآید. او باور دارد که توسعه واقعی و پایدار نیازمند سرمایهگذاری روی مردم، آموزش، صحت، سلامت روانی، مشارکت اجتماعی و فرصتهای برابر برای همه اعضای جامعه است.
عبدالله شریفی دارای مدرک ماستری مدیریت از دانشگاه یزد در سال ۲۰۲۰ و مدرک لیسانس انجنیری تأمین آب و محیط زیست از دانشکده انجنیری سیول پوهنتون پولیتخنیک کابل در سال ۲۰۱۳ است. ترکیب دانش تخنیکی انجنیری و تخصص مدیریتی به او امکان داده است تا ابتکارات پیچیده انکشافی را رهبری کرده و در ایجاد راهحلهای پایدار برای چالشهای اجتماعی و جامعهمحور سهم بگیرد.
از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، عبدالله شریفی بهعنوان انجینر نظارت و ارزیابی در برنامه بهبود کیفیت آموزش (EQUIP)، که توسط بانک جهانی حمایت میشد، در ولایت بامیان فعالیت کرد. در این مدت، او در نظارت و حمایت از تطبیق پروژههای زیربنای آموزشی و خدمات اساسی سهم داشت.
او در ساخت ۳۳ مکتب، بازسازی ۱۳۴ مکتب و تطبیق ۴۵ پروژه آب، حفظالصحه و بهداشت (WASH) در شهر بامیان و شش ولسوالی سهم گرفت. این ابتکارات عمدتاً بر بهبود دسترسی به محیطهای آموزشی باکیفیت و خدمات اساسی برای کودکان، بهویژه دختران و دانشآموزان جوامع محروم، تمرکز داشتند.
در جریان این مأموریت، او از نزدیک با شوراهای والدین، مدیران مکاتب، آموزگاران، دانشآموزان و جوامع محلی همکاری کرد. او در ارزیابی نیازهای جامعه، هماهنگی با ذینفعان، نظارت بر کیفیت پروژهها و اطمینان از پاسخگویی مداخلات انکشافی به اولویتهای محلی نقش فعال داشت.
از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱، عبدالله شریفی بهعنوان مدیر پروژه برنامه WatSIP فعالیت کرد؛ جایی که تیمهای تخنیکی را رهبری، پروژههای انکشافی را مدیریت و با نهادهای دولتی، جوامع و سایر ذینفعان هماهنگی میکرد.
یکی از دستاوردهای مهم او در این دوره، رهبری روند سروی، طراحی و توسعه پروژه یک سیستم جامع تأمین آب شهری برای شهر غزنی بود. این پروژه شامل طراحی ۱۶ حلقه چاه عمیق، چهار ذخیرهگاه آب با ظرفیت مجموعی ۱۰٬۰۰۰ متر مکعب و یک برنامه درازمدت تأمین آب برای یک دوره ۲۵ ساله بود که رشد نفوس و نرخ سالانه مهاجرت ۵ درصدی را در نظر میگرفت.
تحت رهبری و هماهنگی او، ۱۳۶ پروژه تأمین آب روستایی در ۱۶ ولسوالی تطبیق شد که خدمات اساسی را برای حدود ۸۴٬۲۰۰ نفر فراهم کرد. این پروژهها در بهبود دسترسی به خدمات اساسی و ارتقای کیفیت زندگی جوامع محروم سهم داشتند.
از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، او بهعنوان انجینر دفتر در شرکت ساختمانی و انجنیری ریکسون فعالیت کرد؛ شرکتی که پروژههای انکشافی، از جمله پروژههای مرتبط با سازمانهای ملل متحد، را تطبیق میکرد. او در این نقش، علاوه بر هماهنگی تخنیکی، در برنامهریزی سازمانی، توسعه استراتژی، مدیریت مالی، گزارشدهی، تهیه پیشنهادات پروژه و تقویت سیستمهای مدیریت داخلی نیز سهم داشت.
در جون ۲۰۲۶، عبدالله شریفی سازمان افق نو و انکشاف (NHADO) را تأسیس کرد تا تجربه حرفهای و تعهد اجتماعی خود را به یک بستر سازمانی برای خدمت به جوامع تبدیل کند. NHADO بر حمایت از زنان و کودکان، ترویج صحت و آموزش و کمک به توسعه جوامعی سالمتر، امنتر و توانمندتر تمرکز دارد.
عبدالله شریفی بهعنوان یک رهبر توسعه اجتماعی، به ارزشهای صداقت، عدالت، کرامت انسانی، شفافیت، پاسخگویی، مسئولیتپذیری، احترام به تنوع و خدمت به جوامع متعهد است. این اصول، رویکرد رهبری و تصمیمهای حرفهای او را هدایت میکنند.
او باور دارد که آینده افغانستان به کودکان سالم، باسواد و توانمند، و همچنین زنان باسواد و توانمندی وابسته است که بتوانند بهصورت فعال در جامعه سهم بگیرند. از دیدگاه او، توسعه پایدار تنها از طریق عدالت اجتماعی، مشارکت فراگیر و سرمایهگذاری در آموزش و صحت امکانپذیر است.
فلسفه حرفهای او:
«هر فرد میتواند به منبعی برای تغییر مثبت تبدیل شود. توسعه واقعی با مردم آغاز میشود، نه فقط با ساختمانها؛ و دانش، همدلی و تعهد، سه پایه اساسی برای ساختن آیندهای بهتر هستند.»
